Storythai

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยจัง   แต่เราไม่ค่อยได้เห็นหรอก

เพราะทำงานอยู่แต่ในห้องเย็น ( isetan ) เกือบทุกวัน

น่าเบื่อเหมือนกันนะ   ตื่นเช้ามาเจอแดดได้เดี๋ยวเดียวก็ต้องอยู่กับ

ความเย็นอีกแล้ว  กว่าจะกลับห้องก็เกือบสี่ทุ่ม

คนที่ทำงานประจำไม่เบื่อบ้างหรือยังไงนะ   ขนาดเราที่ทำไม่ตลอด

ยังรู้สึกได้ขนาดนี้  เฮ้อ....น่าสงสารคนที่ไม่ค่อยได้เจอแดดจัง

อีกไม่กี่วันก็จะสอบ   ยังไม่ได้แตะหนังสือเลยสักตัว

แล้วจะสอบผ่ายมั้ยเนี่ย   ขึ้นปีสี่แล้วแต่ยังทำตัวแบบนี้

อนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไงนะ??

ชอบรอยยิ้มของแจจินนี่จังเลย

ถึงจะก้มหน้าแต่ก็จำได้ อิอิ

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยจัง   แต่เราไม่ค่อยได้เห็นหรอก

เพราะทำงานอยู่แต่ในห้องเย็น ( isetan ) เกือบทุกวัน

น่าเบื่อเหมือนกันนะ   ตื่นเช้ามาเจอแดดได้เดี๋ยวเดียวก็ต้องอยู่กับ

ความเย็นอีกแล้ว  กว่าจะกลับห้องก็เกือบสี่ทุ่ม

คนที่ทำงานประจำไม่เบื่อบ้างหรือยังไงนะ   ขนาดเราที่ทำไม่ตลอด

ยังรู้สึกได้ขนาดนี้  เฮ้อ....น่าสงสารคนที่ไม่ค่อยได้เจอแดดจัง

อีกไม่กี่วันก็จะสอบ   ยังไม่ได้แตะหนังสือเลยสักตัว

แล้วจะสอบผ่ายมั้ยเนี่ย   ขึ้นปีสี่แล้วแต่ยังทำตัวแบบนี้

อนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไงนะ??

ชอบรอยยิ้มของแจจินนี่จังเลย

ถึงจะก้มหน้าแต่ก็จำได้ อิอิ

ไม่ได้เขียนไดซะนานเลย   ว่าแต่.....จะเขียนอะไรดีหละ

ช่วงนี้ทำแต่งานจนเริ่มเหนื่อย   มนุษย์เราถ้าไม่ทำงานก็คงจะอยู่ไม่ได้.....จริงมั้ย?

บางครั้งก็คิดนะว่า.....เหนื่อยเหลือเกิน  ไม่อยากทำแล้ว   แต่ก็ทำได้แค่คิด

อยากมีความรัก   ถ้ามีคงทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้นมาบ้าง

ถึงแม้อนาคตข้างหน้าอาจจะทำให้เศร้าหรือร้องไห้   แต่มันก็ยังดีกว่าไม่รู้จัก

ความรักไม่ใช่เหรอ

เมื่อไม่ลองเสี่ยงดูแล้วจะรู้ได้ยังไงกัน   แต่ทำไมนะ......

ทำไมเราถึงไม่มีดวงเรื่องความรักบ้าง   หรือว่าพระเจ้าทรงกลั่นแกล้ง

ไม่อยากวิ่งไล่ตามความรัก   แต่ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้ก็คงต้องอยู่กับความเหงาไปตลอด

ไม่กล้าบอกให้เขารู้   เพราะความรู้สึกกลัวนี่แหละที่ทำให้เรายังคงย่ำอยู่กับที่

ถ้ามีความกล้าหน่อยก็คงจะดี   แต่ถ้าเราบอกไปแล้วทุกอย่างมันเปลี่ยนหละ????

+++++Give me your love+++++