counter 30,236

Profile

YoYuMe
ฉันเป็นผู้หญิงธรรมดา

Calendar

October 2008
S M T W T F S
« Sep   Dec »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Recent Readers

You!
Join storythai!

.:: 19NINETY03 ::.
~*RAiNi3Ow*~THE KAY
K I B * *
YoYuMe
นายฟักทอง
THEKAYZ
P a n c h ii *
TONK
[[l3eel-ze'-buth]]
*GOLFZYEZA
KJ 4 Ever
♥ m e l o d i i e ♥
[[Loveis_mine]]
jaEjoonG
SATURY KNOWN
* KPwUaNnTg
Di A lone ~


Kawaii Boy


BolgFix

Rising&XING

 

3 วันกับการตามXING อยากบอกว่าคุ้มค่ามาก

รักRising น้องจำเราได้ ( มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่าจำได้ )

ตอนแรกก็เฉย ๆ กับวงนี้อยู่หรอก   วันนั้นแค่ตั้งใจไปดูโคฟเวอร์

แต่พอน้องโบกมือมาให้เลยแบบว่า.....หลง  จนตามไปถึงโรงแรม

วันแรกยังไม่ค่อยมีอะไร   แต่วันที่สอง  คิดดูสิว่าทุ่มเทขนาดไหน

นอนตีห้าครึ่งตื่นหกโมงเช้าเพื่อจะไปดูน้องซาว์มเช็ค ที่นอนดึกเพราะทำพัดน้องอยู่

วันนี้แหละที่น้องRising ได้รู้ว่าเราชอบ  เพราะสบตากันหลายรอบมาก55+

ตอนที่น้อง ๆ จะเอาพัดมาแรก  เราเรียกชื่อน้อง  แต่น้องโดนการ์ดดันไปไกลเรามาก

Gun จะเอาพัดมาให้เราแต่เราไม่สน ( ขอโทษด้วยนะ ) Gun เลยเอาไปให้เพื่อนเราแทน

ไปส่งน้องขึ้นรถบัสแล้วรีบนั่งแท๊กซี่ตาม  มีคันเดียวที่ตาม ( หรือเปล่า )

เพราะส่วนมากจะรีบไปรอที่โรงแรม   ตอนที่แท๊กซี่ขนาบข้างรถบัสน้อง

เราชูพัดให้น้อง   น้องเล่นด้วย ( แอบดีใจ ) น้องทำหน้าตกใจได้ฮามาก

ประมาณว่าพี่ตามถึงขนาดนี้เลยเหรอ== พอไปส่งน้องเสร็จก็ต้องกลับไปสอบต่อ ( ขยันมั้ยหละ )

แต่ตอนสอบไม่มีแก่ใจจะสอบเลย  ออกคนแรกของห้อง  อาจารย์มองหน้า ( ชั้นไม่สน )

รีบกลับไปที่โรงแรม   น้องออกมานั่งตรงล๊อปบี้ใส่ชุดสีขาว  เราชูพัดอันเดิมน้องหันมามองแบบ

ตกใจ ( อีกแล้ว ) ประมาณว่าพี่นี่อึดจริง ๆ แต่ดีใจนะที่น้องเล่นตลอด  ชูสองนิ้วให้  น้องแอบ

ทำตอบกลับมา   สักพักก็ไปที่พารากอน   เราอุตส่าห์นั่งรถเมล์แล้วนะแบบว่าใจเย็นมาก

แต่พอลงรถเมล์ปุ๊บรถบัสน้องมาพอดี  ขนาดช้าแล้วแต่ยังโชคดี

น้องมีงานที่พารากอนแล้วก็ไปสัมภาษณ์คลื่นวิทุยต่อ  เราไม่ได้ไปตามที่นั่น

แต่ไปรอที่โรงแรม   มีแฟนคลับรออยู่ไม่ถึง10คน  เพราะน้องกลับมาดึกเหลือเกิน

เที่ยงคืนกว่า   พอน้องลงจากรถบัสปุ๊บเรารีบชูป้ายอันเดิม  น้องชูสองนิ้วมาให้ เราชูสองนิ้วตอบ

ตายไปเลยตอนนั้น   ส่งน้องเข้านอนเสร็จก็กลับ  เหนื่อยนะแต่พรุ่งนี้อีกวันต้องสู้ต่อ

ไม่รู้ว่าตุ๊กตาหมีโคอาล่า  น้องจะจำได้หรือเปล่าว่าเราเป็นคนให้  แต่น่าจะจำได้แหละ

 

วันสุดท้าย   ไปถึงโรงแรม11โมง  แต่น้องออกไปแล้ว   แบบว่าช้าไปชั่วโมงเดียว

ไปรอน้องที่ชัลนัลวี ( เขียนถูกเปล่าหว่า ) เรายืนติดประตูทางเข้า  ตะโกนเรียกร้องแบบเบา ๆ พร้อมชูป้าย

น้องหันมามองแล้วยิ้มให้ ( พี่อีกแล้ว ) ป้าตายอีกรอบ  ตอนน้องอัดรายการ   น้องหันมาพนักหน้าให้น้อย ๆ

แบบว่าขอบคุณที่ตามนะ   ไปรอส่งน้องตรงทางเข้าที่จะไปลิฟท์  ได้จับมือเป็นรอบที่สาม

แล้วรีบอ้อมไปตรงลิฟท์  น้องทำหน้าตกใจประมาณว่าพี่หายตัวได้เลย ( โกยสี่เท้าอย่างเร็ว )

ไม่ได้ไปส่งน้องตรงรถบัสเพราะรีบเรียกแท๊กซี่   ตรงนี้แหละที่สนุก  มีแค่คันเดียวที่ตาม

เพราะรถบัสพาไปอีกเส้น  แฟน ๆ ที่เหลือไปรอที่โรงแรม   เราชูพัดน้อง  น้องหันมาเล่น

แถมส่งหัวใจมาให้ด้วย  ทำเอาป้าตายรอบที่ร้อย   พอถึงโรงแรมวิ่งไปส่งน้อง  แต่น้องคงเหนื่อย

เพราะก้มหน้ารีบเดิมเข้าไปเลย   รอจนถึงทุ่มกว่า ๆ น้องออกมานั่งตรงล๊อปบี้

เล่นกับน้องด้วยท่าชูสองนิ้วเหมือนเดิม   แถมมีการส่งสัญญาณบอกน้องว่าขอถ่ายรูปหน่อย

น้องก็มองกล้องตลอด   เป็นเด็กดีอะไรขนาดนี้เนี่ย   ฝากพี่การ์ดให้เอามือถือไปถ่ายน้องให้

ให้เซ็นให้ด้วย  อยากบอกว่าพี่การ์ดเซ็ตนี้ใจดีมาก ๆ ขอบคุณมากนะคะที่ยอมทำให้

สักพักน้องขึ้นรถ   รถจอดนานมากเราก็ยืนเล่นกับน้อง   สงสัยน้องคงเห็นว่าเราจะร้องไห้มั้ง

เลยทำท่าประมาณว่าอย่าร้องนะ  อะไรประมาณนี้   ยิ่งทำให้เราจะร้องใหญ่เลย

สักพักรถบัสออกเรารีบนั่งแท๊กซี่ตาม   มีไม่กี่คันที่ตาม  แต่รถติดได้อีก  จนถึงร้านอาหาร

ร้านเป็นกระจกเลยพอมองเห็นหน่อย  เราชูป้ายให้น้อง  น้องพยักหน้า โบกมือให้

ประมาณว่าผมเห็นพี่แล้วนะ   น้องคงหิวเพราะก้มหน้ากินตลอด  เราก็ปล่อยให้กินไปก่อน

จะได้อารมณ์ดีเล่นกับเราต่อ55+  พอน้องจะกลับมาขึ้นรถ  น้องหันมาโบกมือให้

( จะเอาใจป้าไปถึงไหน ) ส่งน้องขึ้นรถบัสแล้วรีบนั่งแท๊กซี่ไปส่งน้องที่สนามบิน

ตอนแรกคิดว่าจะไม่ทันด้วยซ้ำ  เพราะติดไฟแดงเกือบสามนาที  แถมรถแท๊กซี่ไม่ได้พา

ขึ้นทางด่วน  แต่สุดท้ายก็ทันจนได้  เรารีบลงจากแท๊กซี่ในขณะที่น้องกำลังจะลงจากรถ

เราชูป้าย ( ไม่มีเสียงเรียกแล้ว ) น้องหันมาชูสองนิ้วให้เราร้องไห้เลย  ดีนะที่มีแฟนคลับตามมา

ไม่ถึง 20 คน  เพราะไม่อย่างนั้นคงวุ่นวายกว่านี้   เรายืนมองน้อง  มอง มองแล้วก็มอง

น้องหันมาทำท่าเหมือนเดิมว่าอย่าร้องไห้สิ   แต่อดไม่ได้จริง ๆ ใจหาย  น้องจะกลับแล้ว

ขอถ่ายคู่ ขอกอด   น้อมยอมทุกอย่าง  ไม่อยากให้กลับด้วยซ้ำ

 

ไม่รู้จะเขียนอะไรแล้ว   เมื่อคืนนอนร้องไห้ ( บ้าไปหรือเปล่า )

ตื่นเช้ามามันโล่ง ๆ โหวง ๆ ยังไงไม่รู้   คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกกก

กลับมาอีกนะ  คิดถึง

 

Park Hyun Chul (박현철)
วันเกิด (ปี/เดือน/วัน) ::1991.06.28
ส่วนสูง ::175cm
หน้าที่ ::Vocal&rap

 

รูปในมือถือที่ขอให้พี่การ์ดถ่ายให้

พัดที่ใช้ตามจนน้องจำได้ ( เยินได้อีก )

ลายเซ็นน้อง  จางไปหน่อยแต่แค่นี้ก็ปลื้มแล้ว

+++Come back to me T______T+++

 


งดรับ comment คนที่ไม่ได้เป็นสมาชิกชั่วคราว เพื่อตรวจสอบปัญหา Spam ครับ
ขออภัยในความไม่สะดวกด้วย

Firefox 2
แก้ปัญหาเม้นไอคอนไม่ติด ด้วย Firefox

yoyume